Blog

Over verlies, liefde en de taken van rouw Op vrijdagmiddag liepen we nog samen het kantoor uit: Rosie, mijn kantoorhond, kwispelde zoals altijd vrolijk mee. Niets wees erop dat we nog geen 48 uur later afscheid van haar zouden moeten nemen. Verdrietige uren volgden. Voor ik het wist, zat ik in de vier taken van […]

Als je maar hard genoeg werkt, word je succesvol en dus gelukkig. Toch? Helaas is de rekensom van het leven niet zo eenvoudig. Roos weet daar álles van: ze was 24 toen ze enthousiast begon aan haar nieuwe baan in de reiswereld. Maar al na een paar maanden kwam ze steeds leger thuis aan het

Machteld (27) begint vaak vol goede moed aan haar werkdag. Maar tóch zit ze drie minuten later alweer scrollend op Instagram. Tijdens ons coachingsgesprek gaf ze aan dat haar concentratie erg laag is en dat ze voortdurend haar focus verliest. Herkenbaar? Goed nieuws: je bent heus niet lui. Het is namelijk je brein dat fluistert:

Het is zondagmiddag. Je hebt eindelijk even niks. Geen werk, geen studie, geen afspraken. Je ploft op de bank met een kop koffie. Maar in plaats van relaxed voel je je juist onrustig. Alsof je iets zou moeten doen. Herkenbaar? Je bent niet de enige! We leven in een tijd waarin stilstaan bijna voelt als

Stel je voor: je ligt aan het eind van je leven terug te kijken. Wat denk je dan? ‘Had ik mijn mail maar vaker gecheckt’? ‘Was ik maar langer aan het scrollen op TikTok en Instagram’? Niemand zegt dat natuurlijk. En toch leven veel mensen alsof dát de dingen zijn die ertoe doen. We rennen

Een mooie functie bij een bekend kantoor, slimme collega’s, een goed salaris: het leek de perfecte start van Bregjes (28) carrière als fiscalist. En in het begin wás dat het ook. Toch begon er na een paar jaar iets te schuren. Ze deed haar werk goed, kreeg waardering, maar merkte dat ze steeds vaker met

Een telefoon die continu laat weten dat er een bericht binnenkomt, een mailbox die overloopt en het wereldnieuws dat je de hele dag door om de oren vliegt: we leven in een wereld die steeds sneller lijkt te draaien. En zelf blijven we rennen om die snelheid bij te benen. Maar wat als we eens

‘Ligt het nou aan mij?’ Een vraag die je misschien weleens hebt gesteld na een verwarrend gesprek met een collega of leidinggevende. Bijvoorbeeld als iemand gemaakte afspraken ontkent of jou verantwoordelijk maakt voor zijn eigen fouten. Of als iemand je zelfs laat twijfelen aan je eigen herinneringen. Grote kans dat je dan te maken hebt

Mei Ying (29) werkte twee jaar als leerkracht, toen ze merkte dat ze uitdaging miste. Gelukkig kon ze al vrij snel de functie van intern begeleider oppakken. Alsnog twijfelde ze: elk weekend was ze ontzettend moe van een drukke werkweek en ze verloor langzaam het plezier in haar werk. Dat moest anders. “Ik was me

“Goedemorgen, Marijn. Lekker geslapen?” Dit is mijn standaard begroeting als mijn dochter ’s ochtends half slapend aanschuift aan de ontbijttafel. Wie een puber in huis heeft, kan al raden wat haar reactie is. Juist: stilte. Toch kan ze het heus wel waarderen, geeft ze op een later moment toe. Een klein portie vriendelijkheid in de