Loes Cost (29)

Ongeveer 1,5 jaar geleden viel ik uit met een burn-out. Hoewel ik wist dat die er zou komen als ik door zou gaan zoals ik op dat moment deed, ben ik toch door gegaan. Tot de spreekwoordelijke druppel de emmer deed overlopen. Ik kreeg een mail van een collega die mijn haren zo erg overeind liet staan, dat ik niet meer wist wat ik met mijn emotie aan moest. Dit gebeurde op een vrijdag. De maandag erna meldde ik mij ziek. Overspannen. Burn-out. Opgebrand.

Na een intensief traject bij de psycholoog, wist ik dat ik niet meer de oude zou worden als ik bij die werkgever zou blijven. Tegen de adviezen in, ben ik tijdens mijn re-integratietraject geswitcht van baan. Zonder te zeggen dat ik aan het re-integreren was. Hierdoor ging ik dus bij een nieuwe werkgever, tijdens corona, aan de slag voor 32 uur in de week. Al snel merkte ik dat ik tegen dezelfde dingen aanliep als bij mij vorige werkgever. “Hier moet ik iets aan doen”, was mijn gedachte.

Met het idee dat het vakgebied gewoon niet bij mij paste en dat ik al helemaal een ander soort werkgever moet vinden, klopte ik bij Arnaud aan. Maar al snel was duidelijk dat Arnaud mij echt geen antwoord ging geven op welk vakgebied dan wél bij mij past. Dat kan ook niet. Met de opdrachten en gesprekken ben ik veel dichter bij mezelf komen te staan. Arnaud heeft inzicht gegeven in mijn krachten en waarden, maar ook hoe ik kan omdenken; van iets negatiefs iets positiefs maken.

Ook heeft hij mij handvatten gegeven om mijn perfectionisme en de (onrealistische) angsten die daarbij komen kijken, aan te pakken. En hoewel die angsten er 99% van de tijd nog zijn, heb ik tijdens het traject met Arnaud er één overwonnen: ik ben voor mezelf gaan staan en heb mijn baan opgezegd zonder zicht op iets nieuws. En de reacties waren, uiteraard, anders dan ik dacht. In plaats van vragen, kreeg ik alleen maar positieve reacties. ‘Stoer’, ‘dapper’, ‘knap’. Deze reacties helpen mij om in te zien dat je soms meer voor jezelf moet kiezen en niet voor wat mensen van je verwachten. En ontkrachten daardoor mijn angst: dat ik niet voldoe aan de verwachtingen van anderen.

Ik geef mezelf nu de tijd en rust om op zoek te gaan naar een leuke baan bij een fijne werkgever. En in de tussentijd focus ik mij op mijn hobby’s: schrijven, fotografie, design en bakken. Wie weet dat ik daar mijn werk nog eens van maak. Want ook dat gun ik mezelf. Ik heb immers niets te verliezen.

Ervaringen

Ik liep op mijn werk tegen een grens aan: veel stress, kortaf tegen collega’s en klanten, weinig concentratievermogen en ik leverde

Richard Willems (31)

Nadat mijn functie boventallig was verklaard ervaarde ik allerlei emoties. Van opgelucht tot gefrustreerd, van blij tot radeloos. Na enkele kennismakingsgesprekken

Tim Lagas (37)

Ondanks mijn uitdagende en toch ook leuke baan, begon ik mijzelf steeds vaker dingen af te vragen zoals: ‘’Waarom doe ik

Riche Hendriks (25)

Toen ik nog maar een jaar aan de slag was in mijn eerste ‘echte’ baan na mijn afstuderen, begon ik steeds

Hilde Oudman (27)

Een duidelijke richting heb ik nooit gehad, ik liet me meevaren met de stroom. Hier ben ik lange tijd mee weggekomen,

Bart Bosch (36)

De afgelopen jaren ging ik gewoon van baan tot baan zonder erover naar te denken wat ik eigenlijk wil. En elke

Tim Stobernack (32)